Παρασκευή, 15 Απριλίου 2016

Τ’ αστέρια σε θυμήθηκαν κι έλαμπαν ένα-ένα και δυνατά φωνάζανε «χρόνια πολλά σε σένα!»


Μαντινάδες για γιορτή σε εικόνες...

Γιορτάζεις και σου εύχομαι ότι ποθεί η καρδιά σου μα προπαντός ότι αγαπάς να βρίσκεται κοντά σου!


Ερωτικά μηνύματα και λόγια αγάπης

Οσες ευχές απλόχερα οι άλλοι θα σας πούνε, εγώ απλά σας εύχομαι αληθινές να βγούνε!


κάνω μπουκέτο την καρδιά, δώρο σου τηνε κάνω και γράφω «χρόνια σου πολλά» σε κάθε φύλλο πάνω!


ευχή και αγάπη στέλνω τα να ’ρθουνε να σε βρούνε «χρόνια πολλά, χρόνια καλά», παιδί μου να σου πούνε!


δεν θα σου πω χρόνια πολλά, ευχή συνηθισμένη μα θα σου πω όπου κι αν πας, χαρά να σ’ αναμένει!


για τη γιορτή σου εύχομαι πάντα χαρά και γέλιο κι η ευτυχία να γενεί στο σπίτι σου θεμέλιο


χρόνια πολλά σου εύχομαι, χρόνια πολλά να ζήσεις, να βρίσκεις πάντα στη ζωή ότι και να ζητήσεις


Αθήνα "Αθήνα ζαφειρόπετρα στης γης το Δακτυλίδι..."


Αθήνα
Στην άκρη της Στερεάς Ελλάδας βρίσκεται μια τριγωνική χερσόνησος που είναι γνωστή στα πέρατα

Χρόνια πολλά!


Αγίου Λεωνίδη Ιερομάρτυρος, Άγιου Κρήσκη του Μάρτυρα


Λεωνίδας, Λεωνίδης, Λεώ, Λεωνιδία
Κρήσκης

Αφιέρωμα στις Παραλίες της Αίγινας

Αίγινα info.gr. Η Αίγινα στο ίντερνετ. Τα πάντα για την Αίγινα
Η Αίγινα διαθέτει πανάρχαια ιστορία και για αυτό το λόγο αρκετά αξιοθέατα αρχαιολογικού και

Κέρκυρα Παραλίες

Κέρκυρα Παραλίες

ΟΔΗΓΟΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΠΑΡΑΛΙΕΣ ΣΤΗΝ ΚΕΡΚΥΡΑ

Η Κέρκυρα διαθέτει πολλές παραλίες. Χώρια από το ότι είναι μεγάλο νησί, η φυσική διαμόρφωση των ακτών της της έχει χαρίσει μερικές από τις καλύτερες παραλίες στο Ιόνιο. Παραλίες σε πολύ αναπτυγμένες τουριστικά περιοχές.
Κέρκυρα Παραλίες
Πανέμορφες παραλίες ακόμη και δίπλα στην πόλη της Κέρκυρας. Παραλίες με χρυσή άμμο ή

ΚΕΡΚΥΡΑ:Άγιος Γιώργης των Πάγων


Παραλία Άγιος Γιώργης των Πάγων
Μία από τις πιο όμορφες παραλίες, ο Άη Γιώργης των Πάγων, φωλιάζει στη βορειοδυτική πλευρά

Αγάπη είναι η ομορφιά της ψυχής!!! (Λόγια Αγάπης)




«Η αγάπη είναι ένα όνειρο που γίνεται αληθινό όταν συναντιόμαστε» 

20 υπέροχα, κλασικά ποιήματα για τον έρωτα

love

Νερούδα, Καβάφης, Καρυωτάκης και άλλοι ερωτοχτυπημένοι ποιητές

«Θα ᾿θελα να φωνάξω τ᾿ όνομά σου, αγάπη, μ᾿ όλη μου την δύναμη. Να τ᾿ ακούσει ο χρόνος και να μην σ᾿ αγγίξει, αγάπη μου, ποτέ». (Τάσος Λειβαδίτης)

Λάδι σε καμβά του Λευκορώσου Leonid Afremov (γ. 1955)

Πηγή : Andro.gr [ http://www.andro.gr/empneusi/top-5-love-poets/ ]

Λάδι σε καμβά του Λευκορώσου Leonid Afremov (γ. 1955) Τάσος Λειβαδίτης, «Αυτὸ το αστέρι είναι για όλους μας – V» Θα ᾿θελα να φωνάξω τ᾿ όνομά σου, αγάπη, μ᾿ όλη μου την δύναμη. Να τ᾿ ακούσουν οι χτίστες απ᾿ τις σκαλωσιές και να φιλιούνται με τον ήλιο να το μάθουν στα καράβια οι θερμαστές και ν᾿ ανασάνουν όλα τα τριαντάφυλλα να τ᾿ ακούσει η άνοιξη και να ᾿ρχεται πιο γρήγορα να το μάθουν τα παιδιά για να μην φοβούνται το σκοτάδι, να το λένε τα καλάμια στις ακροποταμιές, τα τρυγόνια πάνω στους φράχτες να τ᾿ ἀκούσουν οι πρωτεύουσες του κόσμου και να το ξαναπούνε μ᾿ όλες τις καμπάνες τους να το κουβεντιάζουνε τα βράδια οι πλύστρες χαϊδεύοντας τα πρησμένα χέρια τους. Να το φωνάξω τόσο δυνατά που να μην ξανακοιμηθεί κανένα όνειρο στον κόσμο καμιά ελπίδα πια να μην πεθάνει. Να τ᾿ ακούσει ο χρόνος και να μην σ᾿ αγγίξει, αγάπη μου, ποτέ. «Θα ᾿θελα να φωνάξω τ᾿ όνομά σου, αγάπη, μ᾿ όλη μου την δύναμη. Να τ᾿ ακούσει ο χρόνος και να μην σ᾿ αγγίξει, αγάπη μου, ποτέ». (Τάσος Λειβαδίτης)

Πηγή : Andro.gr [ http://www.andro.gr/empneusi/top-5-love-poets/ ]

Λάδι σε καμβά του Λευκορώσου Leonid Afremov (γ. 1955) Τάσος Λειβαδίτης, «Αυτὸ το αστέρι είναι για όλους μας – V» Θα ᾿θελα να φωνάξω τ᾿ όνομά σου, αγάπη, μ᾿ όλη μου την δύναμη. Να τ᾿ ακούσουν οι χτίστες απ᾿ τις σκαλωσιές και να φιλιούνται με τον ήλιο να το μάθουν στα καράβια οι θερμαστές και ν᾿ ανασάνουν όλα τα τριαντάφυλλα να τ᾿ ακούσει η άνοιξη και να ᾿ρχεται πιο γρήγορα να το μάθουν τα παιδιά για να μην φοβούνται το σκοτάδι, να το λένε τα καλάμια στις ακροποταμιές, τα τρυγόνια πάνω στους φράχτες να τ᾿ ἀκούσουν οι πρωτεύουσες του κόσμου και να το ξαναπούνε μ᾿ όλες τις καμπάνες τους να το κουβεντιάζουνε τα βράδια οι πλύστρες χαϊδεύοντας τα πρησμένα χέρια τους. Να το φωνάξω τόσο δυνατά που να μην ξανακοιμηθεί κανένα όνειρο στον κόσμο καμιά ελπίδα πια να μην πεθάνει. Να τ᾿ ακούσει ο χρόνος και να μην σ᾿ αγγίξει, αγάπη μου, ποτέ. «Θα ᾿θελα να φωνάξω τ᾿ όνομά σου, αγάπη, μ᾿ όλη μου την δύναμη. Να τ᾿ ακούσει ο χρόνος και να μην σ᾿ αγγίξει, αγάπη μου, ποτέ». (Τάσος Λειβαδίτης)

Πηγή : Andro.gr [ http://www.andro.gr/empneusi/top-5-love-poets/ ]
Τάσος Λειβαδίτης, «Αυτὸ το αστέρι είναι για όλους μας – V» Θα ᾿θελα να φωνάξω τ᾿ όνομά σου, αγάπη, μ᾿ όλη μου την δύναμη. Να τ᾿ ακούσουν οι χτίστες απ᾿ τις σκαλωσιές και να φιλιούνται με τον ήλιο να το μάθουν στα καράβια οι θερμαστές και ν᾿ ανασάνουν όλα τα τριαντάφυλλα να τ᾿ ακούσει η άνοιξη και να ᾿ρχεται πιο γρήγορα να το μάθουν τα παιδιά για να μην φοβούνται το σκοτάδι, να το λένε τα καλάμια στις ακροποταμιές, τα τρυγόνια πάνω στους φράχτες να τ᾿ ἀκούσουν οι πρωτεύουσες του κόσμου και να το ξαναπούνε μ᾿ όλες τις καμπάνες τους να το κουβεντιάζουνε τα βράδια οι πλύστρες χαϊδεύοντας τα πρησμένα χέρια τους. Να το φωνάξω τόσο δυνατά που να μην ξανακοιμηθεί κανένα όνειρο στον κόσμο καμιά ελπίδα πια να μην πεθάνει. Να τ᾿ ακούσει ο χρόνος και να μην σ᾿ αγγίξει, αγάπη μου, ποτέ. «Θα ᾿θελα να φωνάξω τ᾿ όνομά σου, αγάπη, μ᾿ όλη μου την δύναμη. Να τ᾿ ακούσει ο χρόνος και να μην σ᾿ αγγίξει, αγάπη μου, ποτέ». (Τάσος Λειβαδίτης) Θανάσης Κωσταβάρας, «Μόνο με και για την Αγάπη σου» Μόνο με την Αγάπη σου μπορώ να επιζήσω. Να μη χαθώ μέσα στο μαύρο δάσος. Ν’ αψηφήσω τον άγριο σκύλο που μ’ ακολουθεί σα να ’ναι ο ίσκιος μου. Μόνο με την Αγάπη σου. Να χτίσω ένα άλλο πρόσωπο. Να γίνω πάλι ένα μικρό αγόρι. Αθώο σαν το τρεχούμενο νερό. Και να γνωρίζω τον κόσμο μ’ ένα καινούργιο θάμπωμα. Μόνο με την Αγάπη σου μπορώ να λέω τραγούδια από άλλους, άγνωστους τόπους. Να γίνομαι ένας γρύλος άγρυπνος∙ και να κεντώ τ’ όνομα σου, με στίχους αέρινους. Να μιλώ μόνο για σένα. Να σε καλημερίζω μ’ έναν φοβισμένο κορυδαλλό κρυμμένον στο στήθος μου∙ και να μου αποκρίνεσαι μ’ ένα ξεχασμένο μου ποίημα. Μόνο για την Αγάπη σου. Μπορώ να περνάω την κάθε μου μέρα απαγγέλλοντας τους πικρούς στεναγμούς και αγιογραφώντας τους αίνους απ’ το μέγα θαύμα του Έρωτα. Να σου λέω τέλος καληνύχτα και να με παίρνεις μαζί σου, στον ύπνο σου. Για να με σεργιανίσεις μεθυσμένον στα μαγεμένα σου όνειρα. Μόνο με και για την Αγάπη σου μπορώ να γίνομαι όλο και πιο ανθρώπινος. Να φαίνομαι όλο και λιγότερο λυπημένος. «Μόνο με και για την Αγάπη σου μπορώ να γίνομαι όλο και πιο ανθρώπινος. Να φαίνομαι όλο και λιγότερο λυπημένος». (Θανάσης Κωσταβάρας) Ορέστης Αλεξάκης, «Μαρία ή Το θαύμα της βροχής» Καθώς εγώ τη μυγδαλιά τινάζω πέφτουν τ’ αμύγδαλα βροχή κι εσύ πώς λάμπεις μα δεν θυμώνεις μόνο με κοιτάζεις και μου χαμογελάς φεγγοβολώντας Κι εγώ τινάζω με μανία το δέντρο και Θε μου σε φοβάμαι και μ’ αρέσεις κι όλο βυθίζεσαι στο φως και μέσα στην εκτυφλωτική σου λάμψη σβήνεις Κι εγώ τινάζω κλαίγοντας — γελώντας και κλαίγοντας — το δέντρο και ξυπνώ και πια δεν είναι φως δεν είναι δέντρο μόνο δωμάτιο γκρίζο βουρκωμένο και βρέχει βρέχει βρέχει και δεν είσαι κανείς δεν είναι πια και με σκεπάζουν άγρια θολά νερά νερά και χρόνια (Από τη συλλογή «Ο Ληξίαρχος») «Κι εγώ τινάζω με μανία το δέντρο και Θε μου σε φοβάμαι και μ’ αρέσεις» (Ορέστης Αλεξάκης) Μαρία Λαϊνά, «Δ΄ Θριαμβικό» Αν κάποτε πεθάνω, μην ακούσεις ποτέ πως τάχα «κείμαι ενθάδε»: εσύ θα με βρεις στην αναπνοή του αγέρα στο φευγαλέο, παιδικό χαμόγελο. Αν κάποτε πεθάνω, μη διαβάσεις ποτέ το όνομά μου σε πέτρα: εσύ θα ξέρεις να μ’ ακούσεις στον αχό της άνοιξης και στην επιμονή του ήχου της βροχής. Αν κάποτε πεθάνω, μην πιστέψεις ποτέ πως η αγάπη μου τελείωσε: σκέψου πως θα σε περιμένει, σ’ άλλες αισθήσεις περιγράφοντας την ομορφιά σου. (Από τη συλλογή «Επέκεινα») Ηλίας Λάγιος, «14:22′ Η Δηώ αντιμιλώντας στο ραδιόφωνο» O χρόνος έφτασε, το φως να φύγει· ψυχής κυνήγι δεν έχει πια. Γέρνεις, αγάπη μου, μες στο σκοτάδι· κάτι από χάδι και σκοτεινιά. Ρόδο της μοίρας μου, δειλό χεράκι, να ’ρθείς λιγάκι βουβό φιλί. Συγχώρα, αγάπη μου, αυτή την ώρα, γεμάτη δώρα που μ’ εγκαλεί. Νύχτα θαμπή, ανεξήγητη, θυμού θα μας σκεπάσει· άρρυθμη αδειάζει η πλάση, και λίγη η προσευχή. Και ίσως να πεις, καρδούλα μου τα λόγια που δεν ξέρω· τον πόθο να προφέρω, μια λέξη μαγική. (Από τη συλλογή «Το εικοσιτετράωρο της Δηούς»)

Πηγή : Andro.gr [ http://www.andro.gr/empneusi/top-5-love-poets/ ]
Τάσος Λειβαδίτης, «Αυτὸ το αστέρι είναι για όλους μας – V» Θα ᾿θελα να φωνάξω τ᾿ όνομά σου, αγάπη, μ᾿ όλη μου την δύναμη. Να τ᾿ ακούσουν οι χτίστες απ᾿ τις σκαλωσιές και να φιλιούνται με τον ήλιο να το μάθουν στα καράβια οι θερμαστές και ν᾿ ανασάνουν όλα τα τριαντάφυλλα να τ᾿ ακούσει η άνοιξη και να ᾿ρχεται πιο γρήγορα να το μάθουν τα παιδιά για να μην φοβούνται το σκοτάδι, να το λένε τα καλάμια στις ακροποταμιές, τα τρυγόνια πάνω στους φράχτες να τ᾿ ἀκούσουν οι πρωτεύουσες του κόσμου και να το ξαναπούνε μ᾿ όλες τις καμπάνες τους να το κουβεντιάζουνε τα βράδια οι πλύστρες χαϊδεύοντας τα πρησμένα χέρια τους. Να το φωνάξω τόσο δυνατά που να μην ξανακοιμηθεί κανένα όνειρο στον κόσμο καμιά ελπίδα πια να μην πεθάνει. Να τ᾿ ακούσει ο χρόνος και να μην σ᾿ αγγίξει, αγάπη μου, ποτέ. «Θα ᾿θελα να φωνάξω τ᾿ όνομά σου, αγάπη, μ᾿ όλη μου την δύναμη. Να τ᾿ ακούσει ο χρόνος και να μην σ᾿ αγγίξει, αγάπη μου, ποτέ». (Τάσος Λειβαδίτης) Θανάσης Κωσταβάρας, «Μόνο με και για την Αγάπη σου» Μόνο με την Αγάπη σου μπορώ να επιζήσω. Να μη χαθώ μέσα στο μαύρο δάσος. Ν’ αψηφήσω τον άγριο σκύλο που μ’ ακολουθεί σα να ’ναι ο ίσκιος μου. Μόνο με την Αγάπη σου. Να χτίσω ένα άλλο πρόσωπο. Να γίνω πάλι ένα μικρό αγόρι. Αθώο σαν το τρεχούμενο νερό. Και να γνωρίζω τον κόσμο μ’ ένα καινούργιο θάμπωμα. Μόνο με την Αγάπη σου μπορώ να λέω τραγούδια από άλλους, άγνωστους τόπους. Να γίνομαι ένας γρύλος άγρυπνος∙ και να κεντώ τ’ όνομα σου, με στίχους αέρινους. Να μιλώ μόνο για σένα. Να σε καλημερίζω μ’ έναν φοβισμένο κορυδαλλό κρυμμένον στο στήθος μου∙ και να μου αποκρίνεσαι μ’ ένα ξεχασμένο μου ποίημα. Μόνο για την Αγάπη σου. Μπορώ να περνάω την κάθε μου μέρα απαγγέλλοντας τους πικρούς στεναγμούς και αγιογραφώντας τους αίνους απ’ το μέγα θαύμα του Έρωτα. Να σου λέω τέλος καληνύχτα και να με παίρνεις μαζί σου, στον ύπνο σου. Για να με σεργιανίσεις μεθυσμένον στα μαγεμένα σου όνειρα. Μόνο με και για την Αγάπη σου μπορώ να γίνομαι όλο και πιο ανθρώπινος. Να φαίνομαι όλο και λιγότερο λυπημένος. «Μόνο με και για την Αγάπη σου μπορώ να γίνομαι όλο και πιο ανθρώπινος. Να φαίνομαι όλο και λιγότερο λυπημένος». (Θανάσης Κωσταβάρας) Ορέστης Αλεξάκης, «Μαρία ή Το θαύμα της βροχής» Καθώς εγώ τη μυγδαλιά τινάζω πέφτουν τ’ αμύγδαλα βροχή κι εσύ πώς λάμπεις μα δεν θυμώνεις μόνο με κοιτάζεις και μου χαμογελάς φεγγοβολώντας Κι εγώ τινάζω με μανία το δέντρο και Θε μου σε φοβάμαι και μ’ αρέσεις κι όλο βυθίζεσαι στο φως και μέσα στην εκτυφλωτική σου λάμψη σβήνεις Κι εγώ τινάζω κλαίγοντας — γελώντας και κλαίγοντας — το δέντρο και ξυπνώ και πια δεν είναι φως δεν είναι δέντρο μόνο δωμάτιο γκρίζο βουρκωμένο και βρέχει βρέχει βρέχει και δεν είσαι κανείς δεν είναι πια και με σκεπάζουν άγρια θολά νερά νερά και χρόνια (Από τη συλλογή «Ο Ληξίαρχος») «Κι εγώ τινάζω με μανία το δέντρο και Θε μου σε φοβάμαι και μ’ αρέσεις» (Ορέστης Αλεξάκης) Μαρία Λαϊνά, «Δ΄ Θριαμβικό» Αν κάποτε πεθάνω, μην ακούσεις ποτέ πως τάχα «κείμαι ενθάδε»: εσύ θα με βρεις στην αναπνοή του αγέρα στο φευγαλέο, παιδικό χαμόγελο. Αν κάποτε πεθάνω, μη διαβάσεις ποτέ το όνομά μου σε πέτρα: εσύ θα ξέρεις να μ’ ακούσεις στον αχό της άνοιξης και στην επιμονή του ήχου της βροχής. Αν κάποτε πεθάνω, μην πιστέψεις ποτέ πως η αγάπη μου τελείωσε: σκέψου πως θα σε περιμένει, σ’ άλλες αισθήσεις περιγράφοντας την ομορφιά σου. (Από τη συλλογή «Επέκεινα») Ηλίας Λάγιος, «14:22′ Η Δηώ αντιμιλώντας στο ραδιόφωνο» O χρόνος έφτασε, το φως να φύγει· ψυχής κυνήγι δεν έχει πια. Γέρνεις, αγάπη μου, μες στο σκοτάδι· κάτι από χάδι και σκοτεινιά. Ρόδο της μοίρας μου, δειλό χεράκι, να ’ρθείς λιγάκι βουβό φιλί. Συγχώρα, αγάπη μου, αυτή την ώρα, γεμάτη δώρα που μ’ εγκαλεί. Νύχτα θαμπή, ανεξήγητη, θυμού θα μας σκεπάσει· άρρυθμη αδειάζει η πλάση, και λίγη η προσευχή. Και ίσως να πεις, καρδούλα μου τα λόγια που δεν ξέρω· τον πόθο να προφέρω, μια λέξη μαγική. (Από τη συλλογή «Το εικοσιτετράωρο της Δηούς»)

Πηγή : Andro.gr [ http://www.andro.gr/empneusi/top-5-love-poets/ ]
Λάδι σε καμβά του Λευκορώσου Leonid Afremov (γ. 1955)

Πηγή : Andro.gr [ http://www.andro.gr/empneusi/top-5-love-poets/ ]

«Μόνο με και για την Αγάπη σου μπορώ να γίνομαι όλο και πιο ανθρώπινος. Να φαίνομαι όλο και λιγότερο λυπημένος». (Θανάσης Κωσταβάρας)