Δευτέρα, 17 Δεκεμβρίου 2018

Εορτάζοντες την 18ην του μηνός Δεκεμβρίου

Εορτάζοντες την  18ην του μηνός Δεκεμβρίου

Εορτάζοντες την  18ην του μηνός Δεκεμβρίου




Ο ΑΓΙΟΣ ΣΕΒΑΣΤΙΑΝΟΣ

ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΝΙΚΟΣΤΡΑΤΟΣ, ΖΩΗ η σύζυγός του, ΤΡΑΓΚΥΛΙΝΟΣ και η σύζυγός του ΜΑΡΚΙΑ, ΚΛΑΥΔΙΟΣ, ΤΙΒΟΥΡΤΙΟΣ, ΚΑΣΤΩΡ, ΚΑΣΤΟΥΛΟΣ, ΜΑΡΚΟΣ και ΜΑΡΚΕΛΛΙΝΟΣ

Ο ΑΓΙΟΣ ΕΥΒΙΩΤΟΣ

Ο ΟΣΙΟΣ ΦΛΩΡΟΣ επίσκοπος Αμινσού ή Αμισού

ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΦΩΚΑΣ και ΕΡΜΥΛΟΣ

ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΖΑΚΧΑΙΟΣ ο Διάκονος και ΑΛΦΕΙΟΣ ο Αναγνώστης

Η ΑΓΙΑ ΣΟΦΙΑ η θαυματουργή

ΜΝΗΜΗ ΕΓΚΑΙΝΙΩΝ ΝΑΟΥ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ "εν τοις Χαλκοπρατείοις"

Ο ΟΣΙΟΣ ΜΙΧΑΗΛ ο Σύγκελος και Ομολογητής

Ο ΑΓΙΟΣ ΜΟΔΕΣΤΟΣ Ιερομάρτυρας Αρχιεπίσκοπος Ιεροσολύμων

Ο ΟΣΙΟΣ ΝΟΜΩΝ

ΚΥΡΙΑΚΗ ΠΡΙΝ ΤΗ ΓΕΝΝΗΣΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ




Αναλυτικά


Ο ΑΓΙΟΣ ΣΕΒΑΣΤΙΑΝΟΣ

Γεννήθηκε στα Μεδιόλανα της Ιταλίας, το 250 με 256 μ.Χ.

Οι γονείς του τον ανέθρεψαν με μεγάλη χριστιανική επιμέλεια.

Καθώς ήταν και από γένος διακεκριμένο, είλκυσε την εύνοια του αυτοκράτορα Καρίνου, που γρήγορα τον ανέδειξε σαν στρατιωτικό. Έπειτα, ο Διοκλητιανός τον έκανε αρχηγό του πρώτου συντάγματος των πραιτοριανών.

Φιλάνθρωπη ψυχή ο Σεβαστιανός, από τη θέση αυτή πολλές φορές υπήρξε προστάτης των φτωχών και των πασχόντων χριστιανών.

Πρόθυμα επίσης, βοηθούσε στις ανάγκες της Ρωμαϊκής Εκκλησίας.

Γι' αυτό και ο πάπας Γάϊος του απένειμε τον τίτλο του υπερασπιστού της Εκκλησίας.

Όταν όμως άρχισε ο διωγμός κατά των χριστιανών, συνελήφθη μια ομάδα χριστιανών.

Ο Σεβαστιανός, προκειμένου να τους εμψυχώσει την ώρα που αυτοί δικάζονταν, προς γενική κατάπληξη όλων δήλωσε ότι είναι χριστιανός.

Ο Διοκλητιανός διέταξε το θάνατό του.

Και ο Σεβαστιανός δεν άργησε να πέσει κάτω, τρυπημένος στο στήθος από βέλος.

Το σώμα του παρέλαβε κάποια ευσεβής χήρα, η Λουκίνα.

Διαπίστωσε όμως, ότι ανέπνεε ακόμα.

Αφού τον περιποιήθηκε, μετά από λίγες ήμερες ο Σεβαστιανός ανέκτησε την υγεία του.

Αλλά και πάλι επεδίωξε και συνάντησε το Διοκλητιανό και τον ήλεγξε για τη σκληρότητά του.

Τότε αυτός διέταξε και τον μαστίγωσαν μέχρι θανάτου.

Έτσι, ο Σεβαστιανός έγινε παράδειγμα αγωνιστικότητας για την πίστη "άχρι θανάτου". Αποκάλυψη Ιωάννου, θ' 10..



Απολυτίκιο. Ήχος α'. Της ερήμου πολίτης.
Συγκλήτου σφαλλομένης παριδών τα συνέδρια, Σεβαστιανέ πανολβίαν, συναγείρεις συνέλευσιν, Μαρτύρων αληθώς πανευκλεών, συν σοι καταβαλόντων τον εχθρόν, μεθ' ων θείας συναυλίας αξιωθείς, φαιδρύνεις τους βοώντας σοι* δόξα τω δεδωκότι σοι ισχύν, δόξα τω σε στεφανώσαντι, δόξα τω ενεργούντι δια σου, πάσιν ιάματα.


ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΝΙΚΟΣΤΡΑΤΟΣ, ΖΩΗ η σύζυγός του, ΤΡΑΓΚΥΛΙΝΟΣ και η σύζυγός του ΜΑΡΚΙΑ, ΚΛΑΥΔΙΟΣ, ΤΙΒΟΥΡΤΙΟΣ, ΚΑΣΤΩΡ, ΚΑΣΤΟΥΛΟΣ, ΜΑΡΚΟΣ και ΜΑΡΚΕΛΛΙΝΟΣ

Όλοι μαρτύρησαν κατά τον διωγμό που κίνησε ο Διοκλητιανός (284-304) εναντίον των χριστιανών, μαζί με τον Άγιο Σεβαστιανό, που αναφέραμε πιο πάνω.

Και οι μεν σύζυγοι Νικόστρατος και Ζωή πέθαναν από ασφυξία, τους είχαν κρεμάσει ανάποδα και από κάτω δημιούργησαν ειδική εστία φωτιάς, ώστε να βγαίνει πολύς καπνός και να πηγαίνει απ' ευθείας στο πρόσωπό τους.

Ο Τραγκυλίνος πέθανε δια λιθοβολισμού,

τον Κλαύδιο και τον Κάστορα έπνιξαν μέσα στη θάλασσα,

ο Τιβούρτιος θανατώθηκε δια λιθοβολισμού,

ο Καστούλος θανατώθηκε μέσα σε βόθρο

και τέλος, τον Μάρκο και τον Μαρκελλίνο τους θανάτωσαν με τις λόγχες.

(Οι δύο τελευταίοι ήταν αδέλφια και γιοι του Τραγκυλίνου και Μαρκίας, οι οποίοι ήταν εθνικοί και πήγαν στη φυλακή να μεταστρέψουν από την χριστιανική πίστη τους δύο γιους τους.

Στο τέλος όμως, με τη συμπαράσταση του Άγιου Σεβαστιανού, έγιναν και αυτοί χριστιανοί με τις συνέπειες που περιγράψαμε πιο πάνω, αφού προηγουμένως ο Τραγκυλίνος χειροτονήθηκε από τον επίσκοπο Γάϊο επίσκοπος και οι δύο γιοι του Διάκονοι. Για δε τη σύζυγο του Τραγκυλίνου Μαρκία, δεν βρίσκουμε κανένα στοιχείο ότι μαρτύρησε, παρά μόνο ότι έγινε χριστιανή).


Ο ΑΓΙΟΣ ΕΥΒΙΩΤΟΣ

Ακατάβλητος και τολμηρός στρατιώτης της χριστιανικής πίστης ο Ευβίωτος, έζησε τον 3ο αιώνα μετά Χριστόν.

Γεννήθηκε στο χωριό Πτωκετό ή Πωκετός της επαρχίας Οψικίου και διακρινόταν για το θάρρος και τη θερμή πίστη του.

Κατά τον διωγμό εναντίον της Εκκλησίας επί Διοκλητιανού, υποβλήθηκε σε πολλά βάσανα και φυλακίσεις.

Αλλ' η θεία χάρη τον προστάτευε και τον έσωζε.

Λιθοβολήθηκε, ραβδίσθηκε, μαστιγώθηκε, σχίστηκαν οι σάρκες του και παρ' όλα αυτά επέζησε και έφερε πολλούς στο δρόμο της σωτηρίας.

Αργότερα ο θρίαμβος του Μεγάλου Κωνσταντίνου, τον βρήκε στην απομόνωση με βαριά δεσμά.

Ελευθερώθηκε και δόξασε τον Θεό για τη νίκη που έδωσε στην Εκκλησία.

Ο Ευβίωτος πέθανε το 320 μ.Χ.


Ο ΟΣΙΟΣ ΦΛΩΡΟΣ επίσκοπος Αμινσού ή Αμισού

Υπήρξε στα χρόνια των βασιλέων Ιουστίνου Β' (565-578), Τιβερίου (578-582) και Μαυρικίου (582-602) στην Κωνσταντινούπολη.

Ο πατέρας του ονομαζόταν και αυτός Φλώρος, η δε μητέρα του Ευφημία.

Ο όσιος Φλώρος, σπούδασε πολύ καλά τη σοφία των Ελλήνων, αλλά εξ ίσου καλά και τις θείες Γραφές.

Στην αρχή διορίζεται βασιλικός γραμματέας και στη συνέχεια προάγεται στο αξίωμα του πατρικίου, αφού παντρεύτηκε και απέκτησε παιδιά. Επειδή δε τα παιδιά και η γυναίκα του πέθαναν από μια λοιμική ασθένεια, αυτός έγινε μοναχός και ησύχαζε σ' ένα κτήμα του στην τοποθεσία Ανάπλουν.

Έπειτα για την αρετή του χειροτονήθηκε επίσκοπος Αμινσού ή Αμισού, που είναι πόλη της Καππαδοκίας.

Εκεί, αφού οσιακά ποίμανε το ποίμνιο του Χριστού και πολλές θαυματουργίες έκανε, απεβίωσε ειρηνικά.


ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΦΩΚΑΣ και ΕΡΜΥΛΟΣ

Μαρτύρησαν δια ξίφους.


ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΖΑΚΧΑΙΟΣ ο Διάκονος και ΑΛΦΕΙΟΣ ο Αναγνώστης

Μαρτύρησαν στην Καισαρεία.

(Ίσως είναι οι ίδιοι μ' αυτούς τη 18ης Νοεμβρίου).


Η ΑΓΙΑ ΣΟΦΙΑ η θαυματουργή

Δεν έχουμε καμία πληροφορία για τη ζωή της, μόνο το δίστιχο:

"Θεού σοφίαν ηγάπησε Σοφία, όθεν χάριν δέδεκτο και των θαυμάτων".


ΜΝΗΜΗ ΕΓΚΑΙΝΙΩΝ ΝΑΟΥ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ "εν τοις Χαλκοπρατείοις"



Ο ΟΣΙΟΣ ΜΙΧΑΗΛ ο Σύγκελος και Ομολογητής

Γεννήθηκε στην Παλαιστίνη το 761 ή κατ' άλλους, το 763.

Οι πρόγονοί του ήταν Πέρσες και οι ευσεβείς γονείς του τον αφιέρωσαν στη διακονία του Θεού.

Ο Πατριάρχης Ιεροσολύμων Θεόδωρος τον έκειρε αναγνώστη στον ναό της Ανάστασης και στην Ιερουσαλήμ εκπαιδεύτηκε κατά τον καλύτερο τρόπο.

Σε ηλικία 25 ετών έγινε μοναχός στη Μονή του Αγίου Σάββα και μετά 12 χρόνια άσκησης, χειροτονήθηκε από τον Πατριάρχη Θωμά πρεσβύτερος, με πρόταση του ηγουμένου της Μονής. Μετά δύο χρόνια αποσύρθηκε από τη Μονή σ' ένα κελί, όπου καλλιέργησε πολύ την προσευχή. Μάλιστα ο ηγούμενος της Λαύρας, εμπιστεύτηκε στον Μιχαήλ την πνευματική μόρφωση των δύο αδελφών Γραπτών Θεοδώρου και Θεοφάνη.

Αλλ' ο Πατριάρχης Θωμάς, έχοντας ανάγκη τον Μιχαήλ, τον μετακινεί μαζί με τους δύο μαθητές του στα Ιεροσόλυμα και τον καθιστά σύγκελλο και σύμβουλό του.

Αργότερα τον στέλνει στη Ρώμη για κάποια εκκλησιαστικά ζητήματα, επέδωσε μάλιστα μέσω αυτού και επιστολές στον τότε αυτοκράτορα Λέοντα τον εικονομάχο, τον οποίο ο Πατριάρχης Θωμάς παρατηρούσε σκληρά για τον διωγμό κατά των εικόνων. Εξοργισμένος απ' αυτό ο Λέοντας, έριξε την πατριαρχική πρεσβεία στη φυλακή, όπου έμεινε για αρκετά χρόνια μέχρι τη δολοφονία του Λέοντα.

Αλλά και μετά την ανάρρηση του Μιχαήλ Τραυλού στο θρόνο (820) και αφού για λίγο ο όσιος αποφυλακίζεται, συλλαμβάνεται και πάλι, φυλακίζεται και αυτή η φυλάκισή του παρατάθηκε μέχρι και όλη τη βασιλεία του Θεοφίλου.

Αποφυλακίστηκε από τη Θεοδώρα και τον γιο της Μιχαήλ και αποδόθηκε στην Εκκλησία σαν Ομολογητής, αφού στο σώμα του έφερε τα στίγματα των αγώνων του.

Μετά την καθαίρεση του εικονομάχου Πατριάρχου Ιωάννη, η ψήφος όλων για τη διαδοχή, ήταν με το μέρος του Μιχαήλ.

Αλλ' ο Μιχαήλ, 80 χρονών πλέον και ασθενής, αρνήθηκε να δεχτεί το θρόνο και ζήτησε να του παραχωρηθεί η μονή της Χώρας για να αναπαυθεί.

Εκεί πέρασε και τα υπόλοιπα χρόνια της ζωής του ειρηνικά και όταν πέθανε τον έθαψαν κοντά στους τάφους των ομολογητών Γερμανού και Πατριάρχη και Θεοδώρου του Γραπτού (846).

(Η μνήμη του περιττώς επαναλαμβάνεται - από ορισμένα Αγιολόγια - και την 4η Ιανουαρίου).



Ο ΑΓΙΟΣ ΜΟΔΕΣΤΟΣ Ιερομάρτυρας Αρχιεπίσκοπος Ιεροσολύμων



Ο ΟΣΙΟΣ ΝΟΜΩΝ

Η μνήμη του αναφέρεται επιγραμματικά στο "Μικρόν Ευχολόγιον ή Αγιασματάριον" έκδοση "Αποστολικής Διακονίας" 1956, χωρίς άλλες πληροφορίες.

Πουθενά άλλου δεν αναφέρεται ή μνήμη του. (Μάλλον είναι Άγιος της Κυπριακής Εκκλησίας).



ΚΥΡΙΑΚΗ ΠΡΙΝ ΤΗ ΓΕΝΝΗΣΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ

Κατά την 18η του μήνα αυτού, αν τύχει ημέρα Κυριακή ειδάλλως αμέσως μετά απ' αυτή, επιτελείται η μνήμη όλων αυτών που στους αιώνες ευαρέστησαν στο Θεό.

Από του Αδάμ δηλαδή, μέχρι και του Ιωσήφ μνηστήρα της Υπεραγίας Θεοτόκου.

Και αυτοί, σύμφωνα με χρονολογική σειρά είναι οι έξης:

ΟΙ Πρωτόπλαστοι ΑΔΑΜ & ΕΥΑ,

ο δίκαιος ΑΒΕΛ γιος του Αδάμ,

ο Δίκαιος ΣΗΘ γιος του Αδάμ,

ο Δίκαιος ΕΝΩΣ γιος του ΣΗΘ,

ο Δίκαιος ΚΑΪΝΑΝ γιος του Ενώς,

ο Δίκαιος ΜΑΛΕΛΕΗΛ γιος του Καϊνάν,

ο Δίκαιος ΙΑΡΕΔ γιος του Μαλελεήλ,

ο Δίκαιος ΕΝΩΧ γιος του Ιάρεδ,

ο Δίκαιος ΜΑΘΟΥΣΑΛΑΣ γιος του Ενώχ,

ο Δίκαιος ΛΑΜΕΧ γιος του Μαθουσάλα,

ο Δίκαιος ΝΩΕ γιος του Λάμεχ,

ο Δίκαιος ΣΗΜ γιος του Νώε,

ο Δίκαιος ΙΑΦΕΘ γιος του Νώε,

ο Δίκαιος ΑΡΦΑΞΑΔ γιος του Σήμ,

ο Δίκαιος ΚΑΪΝΑΝ γιος του Αρφαξάδ,

ο Δίκαιος ΣΑΛΑ γιος του Καϊνάν,

ο Δίκαιος ΕΒΕΡ γιος του Σάλα, από τον οποίο οι Ιουδαίοι ονομάστηκαν Εβραίοι,

ο Δίκαιος ΦΑΛΕΚ γιος του Εβέρ,

ο Δίκαιος ΡΑΒΑΓ γιος του Φαλέκ,

ο Δίκαιος ΣΕΡΟΥΧ γιος του Ραγάβ,

ο Δίκαιος ΝΑΧΩΡ γιος του Σερούχ,

ο Δίκαιος ΘΑΡΡΑ γιος του Ναχώρ,

ο Δίκαιος και Πατριάρχης ΑΒΡΑΑΜ γιος του Θάρρα,

ο Πατριάρχης ΙΣΑΑΚ γιος του Αβραάμ,

ο Πατριάρχης ΙΑΚΩΒ γιος του Ισαάκ,

ο Πατριάρχης ΡΟΥΒΙΜ πρώτος γιος του Ιακώβ,

ο Πατριάρχης ΣΥΜΕΩΝ δεύτερος γιος του Ιακώβ,

ο Πατριάρχης ΛΕΥΙ τρίτος γιος του Ιακώβ, από τον οποίο και η Λευιτική φυλή,

ο Πατριάρχης ΙΟΥΔΑΣ γιος του Ιακώβ από τη φυλή του οποίου κατάγεται ο Χριστός,

ο Πατριάρχης ΖΑΒΟΥΛΩΝ γιος του Ιακώβ, του οποίου η φυλή παράλια,

ο Πατριάρχης ΙΣΑΧΑΡ γιος του Ιακώβ, του οποίου η φυλή "γηπόνος",

ο Πατριάρχης ΔΑΝ γιος του Ιακώβ, από τη φυλή του οποίου ήταν οι Κριτές,

ο Πατριάρχης ΓΑΔ γιος του Ιακώβ, του οποίου η φυλή πάντα λήστευε αλλά και ληστευόταν,

ο Πατριάρχης ΑΣΗΡ γιος του Ιακώβ, του οποίου η φυλή ήταν σε χώρες πλούσιες και σιτοφόρες,

ο Πατριάρχης ΝΕΦΘΑΛΕΙΜ γιος του Ιακώβ, του οποίου η φυλή ήταν πολυπληθής,

ο Πατριάρχης ΙΩΣΗΦ γιος του Ιακώβ του οποίου η φυλή ήταν ένδοξη και περήφανη,

ο Πατριάρχης ΒΕΝΙΑΜΙΝ γιος του Ιακώβ, του οποίου η φυλή στην αρχή ήταν άγρια και στη συνέχεια έγινε ήρεμη και άκακη.

Ο ΦΑΡΕΣ και ΖΑΡΑ δίδυμοι γιοι του Ιούδα του Πατριάρχη,

ο ΕΣΡΩΜ γιος του Φάρες,

ο ΑΡΑΜ γιος του Εσρώμ,

ο ΑΜΙΝΑΔΑΒ γιος του Αράμ,

ο ΝΑΑΣΩΝ γιος του Αμιναδάβ,

ο ΣΑΛΜΩΝ γιος του Ναασών,

ο ΒΟΟΖ γιος του Σαλμών,

ο ΟΒΗΔ γιος του Βοόζ από τη Ρουθ,

ο ΙΕΣΣΑΙ γιος του Οβήδ,

ο ΔΑΒΙΔ ο βασιλιάς, γιος του Ιεσσαί,

ο ΣΟΛΟΜΩΝ ο βασιλιάς, γιος του Δαβίδ,

ο ΡΟΒΟΑΜ ο βασιλιάς, γιος του Σολομώντα,

ο ΑΒΙΑ ο βασιλιάς, γιος του Ροβοάμ,

ο ΑΣΑ ο βασιλιάς, γιος του Άβια,

ο ΙΩΣΑΦΑΤ ο βασιλιάς, γιος του Ασά,

ο ΙΩΡΑΜ ο βασιλιάς, γιος του Ιωασαφάτ,

ο ΟΖΙΟΥ ο βασιλιάς, γιος του Ιωράμ,

ο ΙΩΑΘΑΜ ο βασιλιάς, γιος του Οζίου,

ο ΑΧΑΖ ο βασιλιάς, γιος του Ιωάθαμ,

ο ΕΖΕΚΙΑΣ ο βασιλιάς, γιος του Αχάζ,

ο ΜΑΝΑΣΗΣ ο βασιλιάς, γιος του Εζεκία,

ο ΑΜΜΩΝ ο βασιλιάς, γιος του Μανασή,

ο ΙΩΣΙΑΣ ο βασιλιάς, γιος του Άμμων,

ο ΙΕΧΟΝΙΑΣ ο βασιλιάς, γιος του Ιωσία,

ο ΣΑΛΑΘΙΗΛ, γιος του Ιεχονία,

ο ΖΟΡΟΒΑΒΕΛ, γιος του Σαλαθιήλ, που ανήγειρε τον ναό των Ιεροσολύμων όταν είχε καεί,

ο ΑΒΙΟΥΔ, γιος του Ζοροβάβελ,

ο ΕΛΙΑΚΕΙΜ, γιος του Αβιούδ,

ο ΑΖΩΡ, γιος του Ελιακείμ,

ο ΣΑΔΩΚ, γιος του Αζώρ,

ο ΑΧΕΙΜ, γιος του Σαδώκ,

ο ΕΛΙΟΥΔ, γιος του Αχείμ,

ο ΕΛΕΑΖΑΡ, γιος του Ελιούδ,

ο ΜΑΤΘΑΝ, γιος του Ελεάζαρ,

ο ΙΑΚΩΒ, γιος του Ματθάν,

ο ΙΩΣΗΦ ο μνήστωρ, γιος του Ιακώβ,

ο Δίκαιος ΜΕΛΧΙΣΕΔΕΚ,

ο Δίκαιος ΙΩΒ,

ο Προφήτης ΜΩΫΣΗΣ και ΩΡ και ΑΑΡΩΝ οι Ιερείς,

ο Δίκαιος ΙΗΣΟΥΣ του Ναυή,

ο Προφήτης ΣΑΜΟΥΗΛ,

ο Προφήτης ΝΑΘΑΝ,

ο Προφήτης ΔΑΝΙΗΛ,

οι Άγιοι Τρεις Παίδες,

η Δίκαια ΣΑΡΡΑ γυναίκα του Αβραάμ,

η Δίκαια ΡΕΒΕΚΚΑ γυναίκα του Ισαάκ,

η Δίκαια ΛΕΙΑ πρώτη γυναίκα του Ιακώβ,

η Δίκαια ΡΑΧΗΛ δεύτερη γυναίκα του Ιακώβ,

η Δίκαια ΑΣΙΝΕΘ γυναίκα του Ιωσήφ του Πάγκαλου,

η Δίκαια ΜΑΡΙΑ αδελφή του Μωϋσέα,

η Δίκαια ΔΕΒΟΡΑ,

η Δίκαια ΡΟΥΘ,

η Δίκαια ΣΑΡΑΦΘΙΑ, προς την οποία εστάλη ο Ηλίας,

η Δίκαια ΣΩΜΑΝΙΤΙΔΑ, που φιλοξένησε τον Ελισσαίο,

η Δίκαια  ΙΟΥΔΙΘ,

η Δίκαια ΕΣΘΗΡ, που λύτρωσε τον Ισραήλ από τον θάνατο,

η Δίκαια ΑΝΝΑ μητέρα του Σαμουήλ και

η Δίκαια ΣΩΣΑΝΝΑ.



ΠΗΓΗ

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου