ΤΟ ΤΖΙΤΖΙΡΟΚΛΙΚΟ

10407333_1487598858123690_4045053597724405625_n

Η λέξη είναι σύνθετη από το τζίτζιρας (= τζίτζικας) και το κλίκι (= τσουρέκι, το κικλίσκιον των Βυζαντινών). Το ζύμωναν, τον

Ιούνιο με Ιούλιο, με το πρώτο αλεύρι από την καινούργια σοδειά σιταριού. Ήταν ένα μικρό καρβέλι, βάρους ενός κιλού περίπου, με μια τρύπα στη μέση, όπου έβαζαν ένα κλωνάρι βασιλικό.


(adsbygoogle = window.adsbygoogle || []).push({});

Το πήγαιναν στη βρύση της γειτονιάς, στο «σουλ’ ναρ», και πριν το τοποθετήσουν κάτω από τη βρύση, απ’ το «λουλά», έκοβαν βιαστικά, μικροί μεγάλοι, από ένα κομμάτι. Παράλληλα ακουγόταν και η ευχή:

«όπως τρέχ’ του νιρό, να τρέχ’ κι του μπιρικέτ’ »
.
‘Ό,τι απέμενε, το άφηναν στη μια εσοχή της βρύσης, για να το φάει ο τζίτζικας το χειμώνα.
Νικος Μπορομποκας
  Ακρωτηριασμένο κουτάβι - Ένας αγρότης είπε σε ένα αγόρι να μην το αγοράσει. Δεν περίμενε όμως αυτή την απάντηση του αγοριού.

Αφήστε μια απάντηση