Ο εαυτός μας: Να μάθει να λέει “συγγνώμη”

 

Ο εαυτός μας: Να μάθει να λέει “συγγνώμη”

Ο εαυτός μας: Να μάθει να λέει “συγγνώμη”

 

του Μητροπολίτη Λεμεσού Γέροντα Αθανασίου

Μία φορά στό μοναστήρι μας, παλαιά στό Ἅγιον Ὄρος, ἕνας νεαρός ἱερομόναχος εἶχε μία παρεξήγηση καί τοῦ εἶπα ὅτι ὁ Γέροντας τῆς μονῆς κάτι ἄλλαξε στό πρόγραμμα καί στίς δουλειές πού εἶχε νά κάνει.

Ὁπότε ἐκεῖνος, μέσα στή νεανικότητά του καί συνεργείᾳ τοῦ πειρασμοῦ, ἄρχισε νά λέει «καί τί σημαίνει καί ποιός εἶν’ αὐτός καί κάθε λίγο μᾶς ἀλλάζει ἐδῶ μέσα τά προγράμματά μας;» κι ἄρχισε νά μιλᾶ ἐναντίον τοῦ Γέροντος.

Ἐμεῖς οἱ ἄλλοι, μικρότεροι καί ἀφελεῖς κι ἐπιπόλαιοι, δέν χάσαμε εὐκαιρία καί τό εἴπαμε στόν Γέροντα, ὅτι ὁ τάδε εἶπε στήν αὐλή ποιός εἶσαι σύ πού τά κάμνεις ὅλα ἐδῶ μέσα ἔτσι κλπ.

 

Ο εαυτός μας: Να μάθει να λέει “συγγνώμη”

 

«Εἶπε τέτοιο πράγμα;», λέει ὁ Γέροντας.

«Ναί εἶπε».

«Τώρα νά δεῖς τί θά τοῦ κάνω, ὅταν κατέβω ἀπό τόν ἑσπερινό. Θά τόν κάνω νά μήν ξέρει ποῦ νά πάει!».

«Ἄ! λέω ἐγώ, ὡραῖα τώρα, θά πάει νά τόν τακτοποιήσει. Θά τοῦ βάλει τίς φωνές, γιά νά μάθει ἄλλη φορά νά μήν μιλᾶ ἐναντίον τοῦ Γέροντα μές στήν αὐλή μ’ αὐτό τόν τρόπο».

Ἦταν Σάββατο πρίν τόν ἑσπερινό. Κατεβαίνει ὁ Γέροντας κάτω, φωνάζει τόν ἱερομόναχο καί τοῦ λέει ἔλα μέσα στό ἱερό καί σέ θέλω.

Λέμε ἄν πάει τώρα, ἀλλοίμονό του! Θά τά ἀκούσει τώρα. Περίμεναν ὅλοι ἀπ’ ἔξω ν’ ἀκούσουν φωνές καί κραυγές ἀπό τό μάλωμα.

Ἐγώ ἤμουν στό ἱερό – ἤμουν διάκος τότε. Καί τί κοιτάζω; Μπαίνουν μέσα στό ἱερό καί πέφτει ὁ Γέροντας, 65 χρονῶν, μπροστά στό παιδάκι πού ἦταν 25 χρονῶν, τοῦ φίλησε τά πόδια καί τοῦ λέει:

  Όταν πιστεύεις στον Θεό, όλα είναι δυνατόν να γίνουν. Ακόμη και τα πιο ακατόρθωτα

«Συγγνώμη ἀδελφέ μου. Κάτι ἔκανα καί σέ λύπησα. Νά μέ συγχωρέσεις».

Ὁ ἄλλος κατέρρευσε. Ἀμέσως ἔβαλε τά κλάματα καί εἶπε,

Γέροντα, συγγνώμη.

Μποροῦσε νά τιμωρήσει τόν νεαρό μοναχό, γιατί μίλησε ἄσχημα, ἀλλά πῆγε κι ἔπεσε στά πόδια του, τά φίλησε, καί τοῦ εἶπε σίγουρα κάτι ἔκανα γιά νά σέ στενοχωρήσω. Νά μέ συγχωρέσεις.

Κι ἔτσι ἐπανέφερε τά πράγματα μέ τό θέλημα τοῦ Θεοῦ.

Νά πιάσεις τόν ἑαυτό σου νά τόν σύρεις στό δικαστήριο, ὅπως σέρνεις κάποιον ἄνθρωπο ὁ ὁποῖος εἶναι ἔνοχος. «Θά πάω νά σέ δικάσω, δέν θά σ’ ἀφήσω ἀδίκαστο, καί θά σέ καταδικάσω ἀκόμα».

Σάν, τρόπον τινά, ἕνας ἀνελέητος κριτής, νά πιάνουμε τόν ἑαυτό μας καί νά τόν ὁδηγοῦμε ἐκεῖ νά ταπεινωθεῖ. Νά μάθει νά λέει συγγνώμη.

 

Πηγή : Ησυχαστήριο της Αγίας Τριάδος

Εικόνα: «Στάχια» έργο του Γιώργου Κόρδη από το paletaart2 – Χρώμα & Φώς

το «σπιτάκι της Μέλιας»

 

Πηγή

Αφήστε μια απάντηση